Osim toga što je ovu dionicu puta suvišno i komentarisati u kakvom je stanju, ono što je najzanimljivije je činjenica da “dobar dio” učesnika ovog skupa radi preko “GRANICE KOJA POSTOJI”, što u Stocu, što u Čapljini, što u Mostaru.
OSA, SIPA, Direkcija za koordinaciju policijskih tijela, kantonalni MUP-ovi. . . su puni patriota na baterije, zbog kojih je sa ove strane “GRANICE KOJA POSTOJI” putna infrastruktura u ovakvom stanju.
Mnogi Ljubinjci žive prodavajući duvan, med i povrće upravo preko “GRANICE KOJA POSTOJI”, a zbog nemara ovih koji nose ovaj transparent – sve ih je manje, svega 2500, od kojih je popriličan broj samo tu kad su praznici i godišnji odmori.
Umjesto da se bore da ne nestaje struja gotovo svaki put kad malo kiše padne, ili što mnogi u šali (u kojoj ima pola istine) kažu: “Kad u Italiji zagrmi”, oni su se odlučili na ”vratolomije” i dodatno zagorčavanje života stanovnika ove male opštine, pokušavajući po ko zna koji put na nacionalističkoj priči da zamaskiraju svoj nemar prema Ljubinju, ali i cijeloj Hercegovini.
Inače, Ljubinje se napaja električnom energijom preko “GRANICE KOJA POSTOJI”, direktno iz Stoca.
Ono što je pozitivno, jeste da je najmanje Ljubinjaca u ovoj kišnoj (itekako simbolično) koloni, a što je još pozitivnije – ova kampanja ne pije vode kod većine građana sa obje strane “GRANICE KOJA POSTOJI”.
